کدام نمایشگر بهترین کیفیت تصویر را دارد؟

نوشته شده توسط:R M.K | ۰ دیدگاه

یکی از ملاک‌های سنجش کیفیت و کارآیی یک نمایشگر، رزولوشن آن است. مفهوم رزولوشن، مفهومی مستقل است که در مورد یک نمایشگر بیان می‌شود. به عنوان مثال یک نمایشگر از 1366 × 768 پیکسل تشکیل شده است. دقت داشته باشید که یک نمایشگر، اگر چه یک واحد کاملا مجزا به نظر می‌رسد اما این پیکسل‌ها هستند که در کنار هم قرار گرفته‌اند تا نمایشگر ساخته شود.

 
تعداد پیکسل‌ها، تنها بیانگر یک نگاشت است. یعنی به ازای هر پیکسل‌ یک تصویر که دقیقا 1366×768 پیکسل دارد، یک پیکسل در نمایشگر وجود دارد. اگر تصویر بزرگ‌تر باشد، برخی از پیکسل‌ها حذف می‌شوند و اگر کوچک‌تر باشد، تعدادی پیکسل زائد لا‌به‌لای پیکسل‌ها گنجانده می‌شود؛ اگر چه در هر دو حالت، با افت کیفیت نسبی رو‌به‌رو خواهیم شد.
 
در این میان مفهوم دیگری وجود دارد که بیش از رزولوشن بیانگر کیفیت نمایشگر است. این مفهوم چگالی پیکسل‌ها نام دارد و با واحد PPi یا پیکسل بر اینچ سنجیده می‌شود. این مفهوم در چند سال گذشته بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و به خلق رقابت تازه‌ای در حوزه نمایشگر به خصوص در دستگاه‌های همراه تبدیل شده و برندی مانند Retina را به وجود آورده است.
 
PPi برای هر نوع تصویر، شامل تصاویر یک نمایشگر یا یک تصویر چاپ شده به وسیله چاپگر قابل اندازه‌گیری است. از منظر علوم مهندسی سخت‌افزار، نمایشگری کیفیت بالاتری دارد که چگالی نمایشگر آن بیشتر باشد. برای درک بهتر مفهوم دو نمایشگر با رزولوشن یکسان اما با ابعاد کاملا متفاوت را با یکدیگر مقایسه کنید. یک نمایشگر 37 اینچ، با رزولوشن 1080 و یک نمایشگر 7 اینچ، با همین رزولوشن، دو چگالی کاملا متفاوت دارند. چرا که تعداد پیکسل‌های نمایشگر کوچک‌تر در واحد اینچ مربع، به مراتب بیشتر از نمایشگر بزرگ‌تر است.
 
این روزها شامل رقابت سخت شرکت‌های سخت‌افزاری در زمینه چگالی پیکسل‌ها هستیم. بنیان اصلی این رقابت را "استیو جابز"، رئیس فقید اپل بنا کرد. شرکت اپل در مرام‌نامه خود ثبت کرد که هیچ محصولی تولید نخواهد کرد، مگر این که چگالی نمایشگر آن حداقل 260 پیکسل در واحد اینچ مربع باشد. این چگالی بسیار چگالی بالایی است و از آن جا که محصولات اپل شامل آیفون، آی‌پد و آی‌پاد محصولات کوچکی هستند، رزولوشن آن‌ها به شکل غیر عادی از محصولات مشابه آن‌ها بالاتر است. به عنوان نمونه، آی‌پد با چگالی 264 پیکسل در اینچ مربع، در یک نمایشگر 9.7 اینچی، 2048×1536 پیکسل را در کنار هم قرار داده‌ است.
 
 تلویزیون‌های جدید و گران قیمتی در این روزها به بازار آمده‌اند که از چگالی رزولوشنی مشابه برخوردارند. این چگالی رزولوشن بالا در ابعادی مانند 40 اینچ و بالاتر، به خلق نمایشگرهایی با رزولوشن‌های فوق‌العاده بالا منتهی شده که در حال حاضر از آن‌ها با نام کلی 4K یاد می‌شود.
 
یک سال پیش یک شرکت ژاپنی به فناوری ساخت نمایشگرهایی با چگالی 651 پیکسل در اینچ مربع دست یافت. نمونه اولیه تولید شده این شرکت، یک نمایشگر 2.3 اینچی است. این نمایشگر کوچک که از نمایشگرهای بسیاری از تلفن‌های هوشمند امروزی کوچک‌تر است، 1280 × 800 پیکسل رزولوشن دارد اما هنوز این نوع نمایشگرها به طور عمومی در محصولات موجود در بازار به کار گرفته نشده‌اند چرا که چشم انسان تفاوت زیادی میان چگالی 200 PPi و 600 PPi قائل نیست و بالا بردن بی‌دلیل چگالی پیکسلی، تنها صرف هزینه است.
 

به همین دلیل شاید بتواند گفت که چگالی پیکسلی نمایشگرها از نظر منطقی به پایان خود رسیده است و در آینده شرکت‌های بزرگ سخت‌افزاری، برای بالاتر بردن چگالی پیکسلی نمایشگرهای محصولات خود تلاش زیادی نخواهند کرد.

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!